در باب اینکه نخستین نمایش در ساری چه زمانی و به چه کیفیتی انجام شده، اطلاعاتی وجود ندارد. به نقلی در سال 1319 هجری قمری '''ظهیرالدوله'''، که وزیر تشریفات سلطنتی و همچنین دارای سمت والی مازندران بود، شخصی به نام '''حکیم الهی''' را مأمور کرد که در سبزه میدان تآتری اجرا نماید.
بعدها در دهه 1300هجری شمسی '''یدالله مایل تویسرکانی''' وزیر فرهنگ مازندران، نمایشنامههای بسیاری از نمایشنامهنویسان روس و اروپایی مانند '''مولیر''' را در مدرسهای به نمایش درآورد و گاهی از این نمایشها در راستای القاء تفکرات خود نیز استفاده مینمود و بازیگران این تآترها نیز دانشآموزان و یا بازاریان مشتاق بودند و خود ییدالله مایل نیز برای بها بخشیدن و اعتباردادن به تآتر گاهی ایفای نقش مینمود. این گروه پس از مدتی به خاطر مسائل سیاسی ازبین رفت.
پس از آن نیز گروههایی تآتری به رهبری افرادی چون ''ستوان ایرانلو''، ''خدابنده لو ''، ''خیرخواه''، ''محمد باقر خاوری''، ''اتومیان''، ''ملک الکتابی''و... در شهر راه انداخته شدند.
از نمایشنامهنویسان بزرگ که در این شهر به فعالیت پرداختند میتوان به لادبن(قاسم رحیمیان) و عمادالدین رام بودند
بیشتر گروههای تآتری پیش از انقلاب 57 دارای بازیگرانی از دو دستهی معلمین و دانشآموزان و یا سربازان پادگان ساری بود و اغلب این تاترها در مدارس به روی صحنه میرفتند.
